osiemnasty

Teodor zły na cały świat podarł kopertę, którą dała mu jego płomykówka. Oddychał ciężko, zdenerwowany usiadł na fotelu, gdy zobaczył, ze do ich dormitorium wchodziła jego dziewczyna.

- Cześć! - Krzyknęła wesoło i podbiegła do niego. Pocałowała go w policzek gdy nagle zobaczyła, ze jej chłopak jest w złym stanie. - Co się stało? - Spytała. 

- Napisali do mnie. - burknął. 

- Kto? - Dalej pytała zdziwiona.

- Moi rodzice. - Gdy to powiedział Pansy spoważniała. 

- czego oni chcą? - Jej ton był chłodny i oschły. Chłopak zacisnął szczękę i pieści .

- Chcą się spotkać ze mną i Hermioną niedługo. - 

- To znaczy? -

- W niedziele. Zapraszają nas na kolacje. - Westchnął. Dziewczyna przytuliła go. 

- Nie martw sie, dacie rade. Macie jeszcze piec dni. - Powiedziała próbując go pocieszyć. 

- Oby. - Burknął. - Nie wiesz gdzie ona jest? - Dodał po chwili. 

- Kto? - 

- No Hermiona. - Powiedział. 

- Aa, nie. Ostatnio z Draco ja widziałam. - Zachichotała. 

Pan Zabini i Panna Loovegod szli po korytarzach Hogwartu trzymając się za rękę.

Prawie wszystkie dziewczyny jakie mijali patrzyły na Lunę z zazdrością w oczach. Blondynka czuła się nieswojo przez to. Gdy szli jakimś bardziej opustoszałym korytarzem (ponieważ trwał obiad) zobaczyli wychodzących ze schowka na rzeczy Filcha Hermione i Dracona. Zdziwiona Krukonka patrzyła na nich, a jej chłopak uśmiechnął się zawadiacko i krzykną na cały  korytarz.
- SIEMKA SMOCZKU I HERMISIU LUBO NASZEGO DRACZE CO ROBILISCIE W SCHOWKU?! - Gdy Gryfonka usłyszała Blaise'a podskoczyła ze strachu, a Ślizgon zmierzył przyjaciela złym wzrokiem.
- Zabini idioto wystraszyłeś mnie! - Warknęła Czekoladowooka dziewczyna zakładając ręce na piersi. - O cześć Luna. -Uśmiechnęła się do przyjaciółki na co Blaise zrobił mine fochniętego dziecka.
- A ze mną to sie tak nie przywitasz! -
- Masz racje, nie. - Uśmiechnęła  się pięknie i zaczęła iść, a Draco pokręcił z niedowierzaniem głową i podszedł do pary uśmiechając się kpiąco.
- Ja pójde za nią. - powiedziała Luna i poszła.
- papa kochanie moje! - krzyknął za nią Blaise. Draco prychnął.
- Chodź musze się napić. = stwierdził blondyn.


Hej!
Nowy rozdział juz jest. Wszystkiego najlepszego z Okazji Dnia Dziecka. Składa Wam kochana River Alien.
Trzymajcie sie!
Pa. :*

Siedemnasty

Czesc dosc dlugo mnie nie bylo, ale zaczynam zmiany bede pisac dramione nowe tak tak wiem. Bezsens. Ale teraz bedzie inaczej mam nawet bete tylko jeszcze tlo mi potrzebne :) pisze na szybko bo jestem na wczasach. No to paa 

- No chyba, żartujesz. Ruda? - Parsknął.

- Nie, bo Zabini. - Sarkneła. Chłopak przewrócił oczyma. 

- I co zamierzacie zrobić? - Zapytał, a dziewczyna sie zamyśliła.

- Hmm. Jeszcze nie wiem. Powiesz to innym, prawda? - 

- Tak. - Oparł sie o solidną szafę w składziku    na miotły. 

- Okej to tyle. - Gryfonka chciala otworzyć drzwi, jednak nie dała rady. - Co jest? - Syknęła. Ślizgon podszedł do niej i takze spróbował otworzyć, lecz nie dał rady. 

- Musiałaś wybrać takie miejsce? - Prychnął. Podobało mu sie to, ze jest zamknięty z Granger w tak ciasnym miejscu. Uśmiechnął sie wrednie. Dziewczyna spojrzała na niego przerażona. Znalazła sie w złej sytuacji. Zamknięta - z Malfoyem - W ciasnym miejscu, a do tego nie miała różdżki.

- Musimy z nią porozmawiać. - Pieklił sie Ron. - To moja siostra! -

- Wiem to. - powiedział  spokojnie Harry idąc w stronę jeziora blisko Zakazanego Lasu. To co zobaczył nieopodal odjęło mu mowę. Ginny z wściekłością w oczach maltretowała jakąś dziewczynę z Hufflepufu. Rudy takze stał w osłupieniu, ale wyrwał sie z niego pierwszy. 

- Ginny! - Krzyknął przerażony , a jego siostra odszukała go wzrokiem. Obaj chłopcy podbiegli do uczennicy domu Borsuka, a Harry zaczął ją leczyć. Weasley natomiast mówił cos do Ginewry, która udawała, ze nic nie słyszy. Po chwili jednak zobaczyła idącą w jej stronę Anabell. 

- An! - Zaczela sie wydzierać, a Ślizgonka dalej spokojnie szła. - Ty głupia szmato! - Ryknęła, po czym Blondynka szybko znalazła sie obok niej.

- Musisz sie tak wydzierać? - Warknela poirytowana, a po chwili zobaczyła klęczącego Pottera nad zmasakrowaną dziewczyną.

- Co Ty jej zrobiłaś Ginewro? - Szepnął przerażony Harry, a jego przyjaciel był juz w drodze do zamku po Dyrektorkę. 

- Kilka małych Crucio jej nie zaszkodziło. - Ruda splunela na swoją ofiarę, ale gdy zobaczyła gdzie biegnie jej starszy brat była przestraszona. - Ron! Ron! Nie idz po dyrektor! - Krzyczała bez skutku, ale nic nie podziałało. Po chwili powiedziała do Anabell, ze spotkają sie tam gdzie zawsze po czym zaczela biec potykając sie do Lasu.

- Ginny! - Wrzeszczał na całe gardło przerażony. W oczach miał łzy. Blondynka stojąca obok niego uśmiechała sie pobłażliwie. 

- Nie zobaczysz jej prędko. - Prychnęła, a po chwili zaczęła iść w kierunku zamku mijając przy okazji pani Pomfrey, (nie pamietam jak sie pisze XD) McGonagall i Rona. 

- Wiesz, kiedyś za mną szalałaś. - Powiedział obojętnie po czym wrednie uśmiechnął sie. Dziewczyna prawie, że wypluła ślinę.

- Ze co? - Prychnęła. - Chyba Ty za mna. - Odwzajemniła sie tym samym uśmiechem.

- Jaaa? Nie cos Ci sie pomyliło. - Zaczął się przybliżać z tą samą miną.

- Dokładnie to pamiętam. Nie zaprzeczaj. - Cofała sie, gdy on podchodził co raz bliżej.

- Nie rozśmieszaj mnie. - Parsknął. - Ja wiem jak to bylo. - Gdy to powiedział Hermiona dotknęła plecami zimną ścianę, a Draco oparł sie rękoma tak, że Gryfonka była pośrodku nich. 

- I co teraz Panno-Wszystko-Wiem-Nott? - Mówił przybliżając swą twarz do jej twarzy, która robiła sie czerwona. 

- Idź, że sobie. - Powiedziała cicho, a on udawał, ze nie słyszy. Po chwili poczuła chłodne usta chłopaka na swoich malinowych wargach. Była zdziwiona i sparaliżowana lecz poddała mu się. Całowali sie z pasją, powoli i namiętnie. Ślizgon wyjął powoli jedna ręką z kieszeni spodni różdżkę i machnął tak, że Gryfonka tego nie zauważyła, a drzwi cicho sie otworzyly. Zawsze był dobrym aktorem.

Szesnasty

Szła przez korytarz na siodmym pietrze, gdy usłyszała dziwna rozmowę dobiegająca z pustej klasy.

- Jestes Nottem! Powinieneś byc moim poplecznikiem! - Co chwila dało sie słyszeć warczący głos osoby, którą znała. 

- T-tak pani... - Odpowiedział szepcząc drugi. Wiedziała kto jest kim. Jej ojciec rozmawiał z Ginewrą.

- No! Jako ze moj chłopak umarł to masz sie mnie słuchać. - W tej chwili Hermiona zrobiła wielkie oczy. "Moj chłopak", "Poplecznik", "Tak pani" - to wszystko składało sie w całość. Ginny juz od początku 7 roku w Hogwarcie, ktory musieli odpracować stała sie dziwna. Czyżby to oznaczało, ze najmłodsza lotorośl Weasley'ów była dziewczyną Voldemorta?! Zaczela sie powoli wycofywać, przerażało ją to. Jej ojciec poplecznikiem Ginewry? To brzmiało dziwnie. 

- P-pani. Słyszę cos. - Jęknął Nott, gdy Hermiona prawie wpadła na ścianę łomocząc. 

- To na co czekasz!? Idź zobacz co to! - Warknela wściekła "Pani Voldemort". 

Hermiona przerażona skuliła sie. Czekała na śmierć. Panicznie bała sie swojego ojca. Do tego czasu koszmary związane z dzieciństwem przewijały sie w snach. Drzwi od sali otworzyły sie cicho, a z nich wychylał sie chudy, zmęczony brązowo włosy arystokrata. Nie przypominał tego dumnego, cynicznego człowieka jakiego pamietała. Spojrzał na nią przestraszony z łzami w oczach, a ona drżała. Po chwili patrzenia sobie w oczy mężczyzna wrócił do swojej "pani", a Gryfonka odetchnęła z ulgą, po czym szybko, lecz cicho odeszła. Usłyszała tylko swego rodzica, który tłumaczył Ginewrze, ze nikogo tam nie było. Musiała spotkać sie z Harrym. Gdy zobaczyła na pierwszym pietrze Wybrańca od razu krzyknęła.

- Harry! - Po czym podbiegła i przytuliła sie do przyjaciela. 

- Muszę Ci cos powiedzieć. - Zaczęli równo potem sie zaśmiali.

- Dobrze, ale nie tu. - Stwierdził chłopak i pociągnął Gryfonke do Pokoju Gryffindoru.

Po przedstawieniu poglądów o zaistniałej sytuacji Potter stwierdził.

- To jest naprawdę dziwne. -

- Tak to prawda. - Przytaknęła dziewczyna. - Ciekawe od kiedy Ginny miała romans z Tomem... - Dodała i zobaczyła, ze chłopak pochmurnial, wiec go przytuliła i pocieszyła.

Po godzinie przyszedł Ron i opowiedzieli mu tym.

- Musimy to powiedzieć dla Draco, Pansy... - Zaczela Hermiona, ale przerwał jej Weasley.

- Czekaj! Czy ty powiedzialas na Malfoy'a Draco?! - Wkurzył sie Ron. 

- Tak, wlasnie tak powiedziałam. - Warknela. 

- I jak niby mamy to zrobić? - Parsknął Rudy po czym zaczął udawać przyjaciółkę. - Słuchajcie jest taka sprawa no, bo widzicie Ginny jest VOLDEMORTKĄ! - Zrobił straasznal muzyczkę i przewalił sie na swoje łóżko, poniewaz byli w dormitorium chłopców. Harry parsknął, a Hermiona wywróciła oczyma, nie było kej do śmiechu. 

- To nie jest śmieszne Ron! - Wrzasnęła. 

Piętnasty.

Zabini oraz Loovegod, siedzieli przy jednej z klas. Bowiem byli oficjalnie parą.

- Jak myślisz? Hermiona i Draco sie kochają? - Spytała opierając sie głowa o ukochanego.

- Taak widać, ze cos do siebie czuja. - Mruczał zadowolony. 

- Moze by im tak pomoc? - Spytała zamyślona. 

- A wiesz, ze to nie taki zły pomysł? - Mówił wstając. 

- Musimy cos wymyślec... - powiedziała Luna.

Harry siedział na kanapie w pokoju wspólnym Gryffindoru. Zastanawiał sie nad zachowaniem swojej dziewczyny: Wracała bardzo późno, albo wogole, ciagle jak ktoś cos mówił warczała lub syczała, stała sie taka od kiedy dowiedzieli sie o pochodzeniu Hermiony... Nagle do pokoju weszła jak zwykle wkurzona Ginny. Patrzył na nią, aż w końcu zwróciła sie do niego. 

- Czego sie gapisz?! - Syczała.

- Ginny, muszę z Tobą porozmawiać.. - Zaczął spokojnie.

- Czego? - 

- Zmieniłaś sie... -

- I co Cie to?! A wiesz co? Wkurzasz mnie! - Zaczynała sie wnerwiać jeszcze bardziej, a wszyscy w Pokoju zaczęli sie interesować "słynną parą". Ginny wygladała okropnie, była cała blada. Wygladała troche jak damska kopia zmarłego Voldemorta. 

- Uspokój sie... - Mówił Harry, ale mu przerwała. 

- Nie! Zrywam! Brzydzę sie Tobą mieszańcu! - Warknela, po czym płynęła mu pod nogi i odeszła do dormitorium dziewczyn. 

Chłopak wstał zdziwiony i zaczął wychodzic z Pokoju. Musiał znaleźć Hermione. 

W tym samym czasie pewna blondynka ganiała za takze blondynem. 

- Odwal sie do cholery! - Warknął zmęczony Malfoy. 

- Dracusiu! Przestań zajmować sie tą szlamą! Ona chce sie do Ciebie dobrać! - Wrzeszczała zła i zwracała uwagę wszystkich wokoło. 

- Jak bede chciał to bedzie sie do mnie dobierać! - Syknął wsciekly i odszed. Nawet nie wiedział dlaczego tak powiedział.

- A wiec Draco chce, zeby ta szlama sie do niego dobierała.. - Szepnęła z łzami i pobiegła do dormitorium.

Cześć! W tym rozdziale troche sie dzieje.

Aczkolwiek mam co raz wiecej weny. Trzymajcie sie i do następnego posta cześć! 

Czternasty

Hermiona niedowierzając wzrokiem podążala za Mopsica, która chodziła w kółko będąc w pokoju Gryfonki. Po chwili sie odezwała.

- Naprawdę tak sie zachowywałam? - Spytała na co przyjaciółka kiwnęła potwierdzająco głową. 

Brazowo włosa zrobiła sie czerwona. 

- Ja stad nie wychodzę. - burknęła szybko.

- Wywloke cie stad za kudły. - Usmiechnepa sie Pansy. 

- Nie lubię cie. - Warknęła Nott. 

- Dzięki. Tez cie kocham. -

Annabell chodziła wkurzona po pokoju. 

- Podobno moj Dracus niósł tą ofermę! Jak tak można!? - Mamrotala zła. Po chwili zobaczyła, ze Astoria obserwuje ja. 

- Na co sie gapisz!? - Warknela.

- Ann, uspokój sie. Odbija ci. - Prychnęła przestraszona koleżanka. Czuła, ze Ślizgonka mogłaby jej cos zrobić.

- Ogarnij sie! Nie odbija mi! - Wrzeszczała blondynka. - Ide do niego! - Po czym opuściła pokój. 

Znow mało. No niestety chora jestem :( 

Pozdrawiam <3 

WESOLYCH SWIAT

DZIS TEZ NIE MA POSTU Z OKAZJI SWIAT. PRZEPRASZAM ZA TYDZIEN NOWY ROZDZIAL. :(((((

POSTA DODAM ZA TYDZIEN

POSTA DZIS NIE MA. MUSZE SIE UCZYC :(( C: