Siedemnasty

Czesc dosc dlugo mnie nie bylo, ale zaczynam zmiany bede pisac dramione nowe tak tak wiem. Bezsens. Ale teraz bedzie inaczej mam nawet bete tylko jeszcze tlo mi potrzebne :) pisze na szybko bo jestem na wczasach. No to paa 

- No chyba, żartujesz. Ruda? - Parsknął.

- Nie, bo Zabini. - Sarkneła. Chłopak przewrócił oczyma. 

- I co zamierzacie zrobić? - Zapytał, a dziewczyna sie zamyśliła.

- Hmm. Jeszcze nie wiem. Powiesz to innym, prawda? - 

- Tak. - Oparł sie o solidną szafę w składziku    na miotły. 

- Okej to tyle. - Gryfonka chciala otworzyć drzwi, jednak nie dała rady. - Co jest? - Syknęła. Ślizgon podszedł do niej i takze spróbował otworzyć, lecz nie dał rady. 

- Musiałaś wybrać takie miejsce? - Prychnął. Podobało mu sie to, ze jest zamknięty z Granger w tak ciasnym miejscu. Uśmiechnął sie wrednie. Dziewczyna spojrzała na niego przerażona. Znalazła sie w złej sytuacji. Zamknięta - z Malfoyem - W ciasnym miejscu, a do tego nie miała różdżki.

- Musimy z nią porozmawiać. - Pieklił sie Ron. - To moja siostra! -

- Wiem to. - powiedział  spokojnie Harry idąc w stronę jeziora blisko Zakazanego Lasu. To co zobaczył nieopodal odjęło mu mowę. Ginny z wściekłością w oczach maltretowała jakąś dziewczynę z Hufflepufu. Rudy takze stał w osłupieniu, ale wyrwał sie z niego pierwszy. 

- Ginny! - Krzyknął przerażony , a jego siostra odszukała go wzrokiem. Obaj chłopcy podbiegli do uczennicy domu Borsuka, a Harry zaczął ją leczyć. Weasley natomiast mówił cos do Ginewry, która udawała, ze nic nie słyszy. Po chwili jednak zobaczyła idącą w jej stronę Anabell. 

- An! - Zaczela sie wydzierać, a Ślizgonka dalej spokojnie szła. - Ty głupia szmato! - Ryknęła, po czym Blondynka szybko znalazła sie obok niej.

- Musisz sie tak wydzierać? - Warknela poirytowana, a po chwili zobaczyła klęczącego Pottera nad zmasakrowaną dziewczyną.

- Co Ty jej zrobiłaś Ginewro? - Szepnął przerażony Harry, a jego przyjaciel był juz w drodze do zamku po Dyrektorkę. 

- Kilka małych Crucio jej nie zaszkodziło. - Ruda splunela na swoją ofiarę, ale gdy zobaczyła gdzie biegnie jej starszy brat była przestraszona. - Ron! Ron! Nie idz po dyrektor! - Krzyczała bez skutku, ale nic nie podziałało. Po chwili powiedziała do Anabell, ze spotkają sie tam gdzie zawsze po czym zaczela biec potykając sie do Lasu.

- Ginny! - Wrzeszczał na całe gardło przerażony. W oczach miał łzy. Blondynka stojąca obok niego uśmiechała sie pobłażliwie. 

- Nie zobaczysz jej prędko. - Prychnęła, a po chwili zaczęła iść w kierunku zamku mijając przy okazji pani Pomfrey, (nie pamietam jak sie pisze XD) McGonagall i Rona. 

- Wiesz, kiedyś za mną szalałaś. - Powiedział obojętnie po czym wrednie uśmiechnął sie. Dziewczyna prawie, że wypluła ślinę.

- Ze co? - Prychnęła. - Chyba Ty za mna. - Odwzajemniła sie tym samym uśmiechem.

- Jaaa? Nie cos Ci sie pomyliło. - Zaczął się przybliżać z tą samą miną.

- Dokładnie to pamiętam. Nie zaprzeczaj. - Cofała sie, gdy on podchodził co raz bliżej.

- Nie rozśmieszaj mnie. - Parsknął. - Ja wiem jak to bylo. - Gdy to powiedział Hermiona dotknęła plecami zimną ścianę, a Draco oparł sie rękoma tak, że Gryfonka była pośrodku nich. 

- I co teraz Panno-Wszystko-Wiem-Nott? - Mówił przybliżając swą twarz do jej twarzy, która robiła sie czerwona. 

- Idź, że sobie. - Powiedziała cicho, a on udawał, ze nie słyszy. Po chwili poczuła chłodne usta chłopaka na swoich malinowych wargach. Była zdziwiona i sparaliżowana lecz poddała mu się. Całowali sie z pasją, powoli i namiętnie. Ślizgon wyjął powoli jedna ręką z kieszeni spodni różdżkę i machnął tak, że Gryfonka tego nie zauważyła, a drzwi cicho sie otworzyly. Zawsze był dobrym aktorem.

Szesnasty

Szła przez korytarz na siodmym pietrze, gdy usłyszała dziwna rozmowę dobiegająca z pustej klasy.

- Jestes Nottem! Powinieneś byc moim poplecznikiem! - Co chwila dało sie słyszeć warczący głos osoby, którą znała. 

- T-tak pani... - Odpowiedział szepcząc drugi. Wiedziała kto jest kim. Jej ojciec rozmawiał z Ginewrą.

- No! Jako ze moj chłopak umarł to masz sie mnie słuchać. - W tej chwili Hermiona zrobiła wielkie oczy. "Moj chłopak", "Poplecznik", "Tak pani" - to wszystko składało sie w całość. Ginny juz od początku 7 roku w Hogwarcie, ktory musieli odpracować stała sie dziwna. Czyżby to oznaczało, ze najmłodsza lotorośl Weasley'ów była dziewczyną Voldemorta?! Zaczela sie powoli wycofywać, przerażało ją to. Jej ojciec poplecznikiem Ginewry? To brzmiało dziwnie. 

- P-pani. Słyszę cos. - Jęknął Nott, gdy Hermiona prawie wpadła na ścianę łomocząc. 

- To na co czekasz!? Idź zobacz co to! - Warknela wściekła "Pani Voldemort". 

Hermiona przerażona skuliła sie. Czekała na śmierć. Panicznie bała sie swojego ojca. Do tego czasu koszmary związane z dzieciństwem przewijały sie w snach. Drzwi od sali otworzyły sie cicho, a z nich wychylał sie chudy, zmęczony brązowo włosy arystokrata. Nie przypominał tego dumnego, cynicznego człowieka jakiego pamietała. Spojrzał na nią przestraszony z łzami w oczach, a ona drżała. Po chwili patrzenia sobie w oczy mężczyzna wrócił do swojej "pani", a Gryfonka odetchnęła z ulgą, po czym szybko, lecz cicho odeszła. Usłyszała tylko swego rodzica, który tłumaczył Ginewrze, ze nikogo tam nie było. Musiała spotkać sie z Harrym. Gdy zobaczyła na pierwszym pietrze Wybrańca od razu krzyknęła.

- Harry! - Po czym podbiegła i przytuliła sie do przyjaciela. 

- Muszę Ci cos powiedzieć. - Zaczęli równo potem sie zaśmiali.

- Dobrze, ale nie tu. - Stwierdził chłopak i pociągnął Gryfonke do Pokoju Gryffindoru.

Po przedstawieniu poglądów o zaistniałej sytuacji Potter stwierdził.

- To jest naprawdę dziwne. -

- Tak to prawda. - Przytaknęła dziewczyna. - Ciekawe od kiedy Ginny miała romans z Tomem... - Dodała i zobaczyła, ze chłopak pochmurnial, wiec go przytuliła i pocieszyła.

Po godzinie przyszedł Ron i opowiedzieli mu tym.

- Musimy to powiedzieć dla Draco, Pansy... - Zaczela Hermiona, ale przerwał jej Weasley.

- Czekaj! Czy ty powiedzialas na Malfoy'a Draco?! - Wkurzył sie Ron. 

- Tak, wlasnie tak powiedziałam. - Warknela. 

- I jak niby mamy to zrobić? - Parsknął Rudy po czym zaczął udawać przyjaciółkę. - Słuchajcie jest taka sprawa no, bo widzicie Ginny jest VOLDEMORTKĄ! - Zrobił straasznal muzyczkę i przewalił sie na swoje łóżko, poniewaz byli w dormitorium chłopców. Harry parsknął, a Hermiona wywróciła oczyma, nie było kej do śmiechu. 

- To nie jest śmieszne Ron! - Wrzasnęła.